Wonokairun kepingin ngojek, soale lek mbecak royokan penumpang kalah terus.
Isuk-isuk Wonokairun wis sliwar-sliwer belajar numpak bronpit.
Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat pulisi.
Tibake pulisine ikut Bunali, tonggone dhewe.
"Mbah, tulung ndelok SIM ambek STNKne ! " jare Bunali.
"Ono nang dompetku" jare Wonokairun.
"Lek aku mbadhek, sampeyan mesti lali nggak nggowo SIM" jare Bunali.
Mari buka dompet ambek rogoh-rogoh kesak, tibake temenan Wonokairun lalu nggak nggowo SIM.
"Waduh iyo, aku lali nggak nggowo SIM . ." jare Wonokairun.
"Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang Mbah" jare Bunali.
"Kon ojo athik ngelamak ambek aku lho yo !!!. Sik tas lulus Watukosek ae wis kemenyek atene nilang !! Gak isok !!!" Wonokairun nguamuk.
Timbangane gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno gak sidho ditilang.
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh.
Lagek mlaku sedhiluk, dhadhak wis dicegat Bunali maneh.
"Mbah, tulung ndelok SIM ambek STNKne ! " jare Bunali.
"Ono nang dompetku" jare Wonokairun.
"Lek aku mbadhek, sampeyan mesti lali nggowo STNK" jare Bunali.
Mari buka dompet ambek rogoh-rogoh kesak, tibake temenan Wonokairun lali nggak nggowo STNK.
"Waduh iyo, aku lali nggak nggowo STNK . ." jare Wonokairun.
"Lek ngono sampeyan kudhu tak tilang Mbah, iki wis ping pindho sampeyan pelanggaran" jare Bunali.
"Gak isok !!!! Tak pongor mencelat mbalik nang watukosek kon yo !!! " Wonokairun nguamuk maneh.
Timbangane gegeran, akhire Bunali ngalah, Wonokairun diculno maneh gak sidho ditilang.
Sisuke Wonokairun belajar bronpit maneh, saiki wis wani rodho adhoh.
Bareng mlaku wis oleh 5 km, dhadhak pethuk Bunali maneh.
"Ayo minggir !!!, Aku saiki wis gak lali, STNK, SIM lengkap kuabeh. Iki lho dheloken, helm, jaket ambek sarung tanganku yo anyar kuabeh. Hayo kate lapo kon !!! " jare Wonokairun suombong.
"Yo wis mbah, aku yo gak katene nilang sampeyan, tapi aku mbadhek sampeyan sik ono sing lali maneh " jare Bunali.
"Gak mungkin !! Lali opone . .?" Wonokairun bingung,
"Laopo sampeyan mancal becak ? Lha bronpite endhi ?
Sumber: Humor Suroboyoan - jilid 4 (Mas Budhi Santoso)
Selasa, 30 Juni 2009
Umur
Wonokairun lagi ngobrol soal umur ambek koncone sing podho kewute.
Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, "Paling gak uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok."
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, "Lho durung weruh kon yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut bolak-balik"
Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,"Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene".
Wak So takok,"Lho peno yo anyang-anyanen koyok aku ngene yo ?".
"Yo gak se, aku tetep isok pipis lancar ben isuk jam 6." jare Wonokairun bangga.
Wak Nyo genti takok,"Sampeyan mesti ngalami mules kepentut-pentut koyok aku yo ?"
"Sori Rek, aku tetep isok setor lancar ben isuk jam setengah pitu." jare Wonokairun bangga.
Wak So ambek Wak Nyo malih bingung lan penasaran,"Sik tah lah, peno sik isok pipis lancar ben jam 6 isuk, terus peno sik isok setor lancar ben jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis umur 80 ?"
"Masalae mek sithok, aku sering kerinan, tangiku mesti jam pitu isuk . .
." . . "" ????$#@@!!%$ . ." . ."
Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, "Paling gak uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok."
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, "Lho durung weruh kon yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut bolak-balik"
Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,"Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene".
Wak So takok,"Lho peno yo anyang-anyanen koyok aku ngene yo ?".
"Yo gak se, aku tetep isok pipis lancar ben isuk jam 6." jare Wonokairun bangga.
Wak Nyo genti takok,"Sampeyan mesti ngalami mules kepentut-pentut koyok aku yo ?"
"Sori Rek, aku tetep isok setor lancar ben isuk jam setengah pitu." jare Wonokairun bangga.
Wak So ambek Wak Nyo malih bingung lan penasaran,"Sik tah lah, peno sik isok pipis lancar ben jam 6 isuk, terus peno sik isok setor lancar ben jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis umur 80 ?"
"Masalae mek sithok, aku sering kerinan, tangiku mesti jam pitu isuk . .
." . . "" ????$#@@!!%$ . ." . ."
ISENG
Wonokairun lagi susah atine, mergo dipecat seko ludruk panggone golek mangan.
Alasane Wonokairun iku wis tuwek, lek manggung bolak-balik lali lakone.
Mari muteri grup ludruk sak Suroboyo, akhire onok grup ludruk Cap Simbah Ndhodhok pimpinan cak Bunali sing gelem nompo Wonokairun.
Cumak ambek Bunali, Wonokairun diancam lek sampek lali maneh langsung dipecat.
Ambek Bunali, Wonokairun dike'i lakon dhadhi prejurit sing naksir selire Sakerah sing jenenge Romlah.
Wonokairun dikongkon latihan mbayangno Romlah ambek nyekel kembang mawar.
"Ngene lho carane. Mawar iki cekelen nganggo driji jempol ambek telunjuk, terus ambungen ambek merem.
Mari ngono ngomongo ngene, ooh cik wangine maware Romlah iki . ." jare Bunali ngajari Wonokairun.
Ambek Wonokairun latihane dibolan-baleni kiro-kiro sak wulan sampek ngelontok.
Sembarang kembang yo wis tau digawe latihan. Bunali puas pisan ambek latihane Wonokairun.
Pas katene pentas, Bunali wanti-wanti maneh ojok sampek lali ambek lakone lek gak gelem dipecat.
Lha pas wayahe tampil, tibake sing nonton wuakeh pol, Wonokairun malih grogi tapi atine diayem-ayemno. Mari gamelane muni, tak tung tak tung . . .gong !. Wonokairun metu nang panggung.
"Ooooh cik wangine Romlah iki . . .", begitu sadar lek kata-katane onok sing kurang, Wonokairun langsung pucet.
Gak sui moro-moro penontone ruame bengok-bengok, "Huuu .!!", "Saru !!", "Nggilani !!", "Kempro !!" ambek nyawatno sandal nang raine Wonokairun.
Wonokairun langsung mlayu ndhelik nang walike panggung. Tibake Bunali wis mengkerik ngamuk-ngamuk, "Kon iku pancene ngisin-ngisini. Kon tak pecat !".
Wonokairun njaluk sepuro, "Aku lak mek salah sak kata thok ae, mosok ngono ae dipecat".
"Kon tak pecat dhudhuk perkoro lali kata-katane thok !!" jare Bunali maneh.
"Lho opoko ?" Wonokairun heran.
"Kon lali gak nggowo kembange . ."
Alasane Wonokairun iku wis tuwek, lek manggung bolak-balik lali lakone.
Mari muteri grup ludruk sak Suroboyo, akhire onok grup ludruk Cap Simbah Ndhodhok pimpinan cak Bunali sing gelem nompo Wonokairun.
Cumak ambek Bunali, Wonokairun diancam lek sampek lali maneh langsung dipecat.
Ambek Bunali, Wonokairun dike'i lakon dhadhi prejurit sing naksir selire Sakerah sing jenenge Romlah.
Wonokairun dikongkon latihan mbayangno Romlah ambek nyekel kembang mawar.
"Ngene lho carane. Mawar iki cekelen nganggo driji jempol ambek telunjuk, terus ambungen ambek merem.
Mari ngono ngomongo ngene, ooh cik wangine maware Romlah iki . ." jare Bunali ngajari Wonokairun.
Ambek Wonokairun latihane dibolan-baleni kiro-kiro sak wulan sampek ngelontok.
Sembarang kembang yo wis tau digawe latihan. Bunali puas pisan ambek latihane Wonokairun.
Pas katene pentas, Bunali wanti-wanti maneh ojok sampek lali ambek lakone lek gak gelem dipecat.
Lha pas wayahe tampil, tibake sing nonton wuakeh pol, Wonokairun malih grogi tapi atine diayem-ayemno. Mari gamelane muni, tak tung tak tung . . .gong !. Wonokairun metu nang panggung.
"Ooooh cik wangine Romlah iki . . .", begitu sadar lek kata-katane onok sing kurang, Wonokairun langsung pucet.
Gak sui moro-moro penontone ruame bengok-bengok, "Huuu .!!", "Saru !!", "Nggilani !!", "Kempro !!" ambek nyawatno sandal nang raine Wonokairun.
Wonokairun langsung mlayu ndhelik nang walike panggung. Tibake Bunali wis mengkerik ngamuk-ngamuk, "Kon iku pancene ngisin-ngisini. Kon tak pecat !".
Wonokairun njaluk sepuro, "Aku lak mek salah sak kata thok ae, mosok ngono ae dipecat".
"Kon tak pecat dhudhuk perkoro lali kata-katane thok !!" jare Bunali maneh.
"Lho opoko ?" Wonokairun heran.
"Kon lali gak nggowo kembange . ."
Jumat, 12 Juni 2009
Panjang Lebar versine Wonokairun
Pak RT lagi sakit.
Dianggep dadi sesepuh, Wonokairun ditunjuk makili menehi sambutan acara neng kampunge.
Sambi nggerundel, dhewek-e munggah panggung.
Lha iki pidatone :
"Bapak2 Ibu2 sekalian, hari ini saya tidak akan berpidato panjang lebar.
Karena kalau terlalu panjang kasihan ibu2.
Sedangkan kalo terlalu lebar yang kasihan adalah bapak2."
Habis bicara begitu, Wonokairun langsung nyelonong turun panggung.
Sementara warga terbengong-bengong plola-plolo.....
Dianggep dadi sesepuh, Wonokairun ditunjuk makili menehi sambutan acara neng kampunge.
Sambi nggerundel, dhewek-e munggah panggung.
Lha iki pidatone :
"Bapak2 Ibu2 sekalian, hari ini saya tidak akan berpidato panjang lebar.
Karena kalau terlalu panjang kasihan ibu2.
Sedangkan kalo terlalu lebar yang kasihan adalah bapak2."
Habis bicara begitu, Wonokairun langsung nyelonong turun panggung.
Sementara warga terbengong-bengong plola-plolo.....
Rabu, 10 Juni 2009
Balas Dendam
Wonokairun mlaku mlaku nang TP (Tunjungan Plasa) ijenan katene mejeng, dandane mbois gak gelem kalah ambek ABG.
Pas katene mulih dhadhak dirampok nang parkiran.
Kuabeh amblas, bronpit disikat, dompet amblas, klambi diplorot kari kampesan thok.
Wonokairun ngguondhok pol, toleh-toleh mbrebes mili nang tengah embong.
Wonokairun nyobak nyegat taksi, ambek njelasno lek mari dirampok.
Wonokairun janji mbayar taksine nang omah.
Tibake supir taksine iku gak percoyo, sombong poll, gak gelem nolong blas malah ngilokno.
"Asline wong mbambung ae athik aksi ethok-ethok dirampok ! "jare supir taksine nang ngarepe wong akeh.
Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.
Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.
Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.
Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun nakoni supir taksine sithok-sithok.
"Cak, nang Sepanjang piro" takok Wonokairun.
"Biasa mbah, borongan ae seket ewu" jare supir taksine.
"Mari ngeterno, tak sodomi yo, ojok khawatir ongkose tak tambahi ?" takok Wonokairun maneh.
"Wok nggilani !!!, Koen kiro aku iki homo tah mbah.
Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh- misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.
Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun.
"Cak, nang Sepanjang piro?" Wonokairun aksi takok.
"Biasa ae mbah, seket ewu. " jare supir taksine.
"Yo wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Bareng wis mlaku, Wonokairun dadah-dadah nang supir-supir taksi liyane iku, mesam-mesem ambek ngomong "Eenaaak teennaann . . ."
Konco-konco supir taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh gilo
kudhu mukok . . .
Pas katene mulih dhadhak dirampok nang parkiran.
Kuabeh amblas, bronpit disikat, dompet amblas, klambi diplorot kari kampesan thok.
Wonokairun ngguondhok pol, toleh-toleh mbrebes mili nang tengah embong.
Wonokairun nyobak nyegat taksi, ambek njelasno lek mari dirampok.
Wonokairun janji mbayar taksine nang omah.
Tibake supir taksine iku gak percoyo, sombong poll, gak gelem nolong blas malah ngilokno.
"Asline wong mbambung ae athik aksi ethok-ethok dirampok ! "jare supir taksine nang ngarepe wong akeh.
Wonokairun loro atine di isin-isin koyok ngono.
Wonokairun akhire terpaksa mlaku mulih nang Sepanjang buntelan koran.
Cumak yo ngono, Wonokairun dendam pol nang supir taksi iku mau, pokoke ditengeri wonge lemu ireng kopiahan.
Aku kudhu isok mbales ngisin-ngisin wong elek iki, pikire Wonokairun.
Minggu ngarepe, Wonokairun dulin nang TP ijenan maneh. Mari wis tuwuk dulin, akhire Wonokairun mulih.
Pas metu TP, akeh taksi sing antri golek penumpang.
Wonokairun sengojo golek supir taksi sing minggu wingi nglarakno ati, katene balas dendam.
Diurut mulai sing paling ngarep, Wonokairun nakoni supir taksine sithok-sithok.
"Cak, nang Sepanjang piro" takok Wonokairun.
"Biasa mbah, borongan ae seket ewu" jare supir taksine.
"Mari ngeterno, tak sodomi yo, ojok khawatir ongkose tak tambahi ?" takok Wonokairun maneh.
"Wok nggilani !!!, Koen kiro aku iki homo tah mbah.
Masio elek, aku iki wong lanang normal mbah, goleko sing liyane ae !" jare supir taksi iku ambek misuh-misuh tersinggung.
Kuabeh supir taksi sing dijak kencan jawabe podho kabeh ambek misuh- misuh gak karuan, tapi Wonokairun cuek ae.
Sampek taksi sing paling mburi, akhire Wonokairun ketemu supir taksi lemu ireng kopiahan sing digoleki.
Koyoke supir taksine iku wis lali ambek Wonokairun.
"Cak, nang Sepanjang piro?" Wonokairun aksi takok.
"Biasa ae mbah, seket ewu. " jare supir taksine.
"Yo wis, ayok ndhang budhal." Wonokairun langsung numpak terus budhal, Wonokairun sempet ngelirik kartu pengenale tibake jenenge Markun.
Mergo paling mburi, terpaksa supir taksine iku bengok-bengok ngongkon konco-koncone sing nang ngarep minggir sithik cik isok lewat.
Bareng wis mlaku, Wonokairun dadah-dadah nang supir-supir taksi liyane iku, mesam-mesem ambek ngomong "Eenaaak teennaann . . ."
Konco-konco supir taksi sing ndhelok Markun malih bingung kuabeh gilo
kudhu mukok . . .
Sepuluh Ewu
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali.
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." Takok dokter Bunali.
"Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok manten anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin.
"Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. " jare doktere.
"Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nang kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo." Jare Wonokairun.
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, mari
jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha Bunali ngenteni jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus jantungen.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai dokter.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis tak kandani lek sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene ngongkon aku mentelengi sampeyan main. Masio elek, aku iki dokter rek !!, dhudhuk wasit smack down." Bunali mulai purik.
"Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan.
Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu ."
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." Takok dokter Bunali.
"Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75.
Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok manten anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin.
"Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. " jare doktere.
"Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nang kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo." Jare Wonokairun.
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, mari
jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha Bunali ngenteni jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus jantungen.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai dokter.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis tak kandani lek sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene ngongkon aku mentelengi sampeyan main. Masio elek, aku iki dokter rek !!, dhudhuk wasit smack down." Bunali mulai purik.
"Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan.
Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu ."
Yuyu
Sore-sore Wonokairun dijak ngobrol ambek Bunali.
"Mbah. Jare arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? " takok Bunali.
"Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali.
"Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun
"Lha sing kedua ?" takok Bunali "
Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun.
"Lha sing ketiga yo nguntal yuyu pisan " jare Bunalu kemeruh.
"Gak. Matine mergo tak gibheng." jare Wonokairun.
"Lho opoko ?" takok Bunali.
"Soale gak gelem nguntal yuyu . . ."
"Mbah. Jare arek-arek sampeyan wis rabi ping telu. Yo tah ? " takok Bunali.
"Yo bener. Tapi bojoku wis tebhal kabeh. " jare Wonokairun."Lho kok isok ?" jare Bunali.
"Sing pertama mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun
"Lha sing kedua ?" takok Bunali "
Sing kedua mati nguntal yuyu. " jare Wonokairun.
"Lha sing ketiga yo nguntal yuyu pisan " jare Bunalu kemeruh.
"Gak. Matine mergo tak gibheng." jare Wonokairun.
"Lho opoko ?" takok Bunali.
"Soale gak gelem nguntal yuyu . . ."
Senin, 08 Juni 2009
Pikun
Sore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe. Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni. "Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali. "Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis. "Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung. "Ngene lho cak, wis ayu,� bojoku iku yo pinter masak. � Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke." jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung. "Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.� "Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . .."
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung. "Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.� "Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung-gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh.
"Masalae aku lali ndhik endhi omahku . . .."
Minimarket
Wonokairun lagi blonjo ndhik minimarket cedhak omahe.Sing dituku tibake daging kalengan gawe pakane kucing.Pas katene mbayar, Wonokairun ditakoni kasire. "Mbah, lek sampeyan katene tuku pakan kucing iki, sampeyan kudhu mbuktekno lek sampeyan iku ndhuwe kucing.Aku khawatir lek tibake pakan kucing iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire. � Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nggendhong kucing dipamerno ndhik Bunali. "Iki kucingku " jare Wonokairun ambek mbayar daging kalengan gawe kucinge.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit pakane asu. Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali. "Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire. Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nuntun asu dipamerno ndhik Bunali. "Iki asuku " jare Wonokairun ambek mbayar biskuit gawe asune.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji. "Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali. "Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun. Pertama Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali kendhel. Drijine dilebokno ndhik bolongane kerdus. Tibake njerone onok gembuk-gembuke. Pas drijine ditarik maneh, ambune malih gak whuenak. Bunali misuh-misuh gak karuan, " Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
"Saiki, oleh tah aku tuku tisu kamar mandi ? ".
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki tuku biskuit pakane asu. Pas katene mbayar, ditakoni maneh ambek Bunali. "Mbah, sampeyan ndhuwe asu tah ?. Aku khawatir lek tibake pakan asu iki sampeyan emplok dhewe. " jare Bunali, kasire. Wonokairun gak protes, mulih diluk, mbalike nuntun asu dipamerno ndhik Bunali. "Iki asuku " jare Wonokairun ambek mbayar biskuit gawe asune.
Sisuke Wonokairun teko maneh ndhik minimarket, saiki nenteng kardus bekase indomi sing pinggire dibolongi sak driji. "Mbah, sampeyan katene tuku pakane ulo tah ? " jare Bunali. "Iki isine dhudhuk ulo. Cobaken tanganmu lebokno kene lek pingin ngerasakno. Wis tah tak jamin gak bakal nyatek. " jare Wonokairun. Pertama Bunali rodhok wedhi, tapi mari dibujuk Wonokairun akhire Bunali kendhel. Drijine dilebokno ndhik bolongane kerdus. Tibake njerone onok gembuk-gembuke. Pas drijine ditarik maneh, ambune malih gak whuenak. Bunali misuh-misuh gak karuan, " Damput, ancene wong dhobhol, lha laopo aku sampeyan kongkon ndhemok tembelek."
"Saiki, oleh tah aku tuku tisu kamar mandi ? ".
Minggu, 07 Juni 2009
Podho Gak Pokrone
Sore-sore onok cewek Sales Promotion Girl (SPG) teko nawakno panci nang omahe Pak Dhe Wonokairun.
'Kulo nuwun,' jare cewek iku ambek nyepot sandal.
'Ooo.. monggo, monggo pinarak..,' jare Pak Dhe Wonokairun, rodok sopan. Maklum sing medayo arek wedok sing sik kinyis-kinyis.
'Nuwun sewu, Ibu wonten, Pak ?' takok cewek SPG iku mau, nggawe boso kromo.
'Waduh bojoku gak ndik omah, Ndhuk,' jare Pak Dhe Wonokairun.
'Yen ngoten, kulo ngerantos mawon, Pak' jawabe cewek iku maneh, pantang menyerah.
'Lho yo monggo. Anggepen koyok omahe dhewe ae, Ndhuk !' jare Pak Dhe Wonokairun, karo ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Berhubung wektu iku jam 3 sore, Pak Dhe Wonokairun pamit nang tamune kate nang lapangan kidul pasar, wayahe nyalurno hobi andok dhoro. Tamune ditinggal dewean nang omah.
Pas jam setengah enem sore Pak Dhe Wonokairun mulih, tibake cewek SPG iku sik lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni sing duwe omah teko, karo kudhu ngamuk ae.
'Ibu niku sakjane teng pundhi to Pak ?' takok cewek SPG iku, rodok nggrundel.
'Bojoku lungo nang kuburan, Ndhuk' jare Pak Dhe Wonokairun.
'Jam pinten mangke wangsule ?' takok cewek iku maneh, sik tetep ndedes.
'Waduh gak weruh aku, Ndhuk. Wis onok limolas taun sajeke mati sampek saiki sik durung tau mulih," jawabe Pak Dhe Wonokairun cuek, karo nyamber anduk nang memehan ndang-ndang kate adus nang sumur.
'Kulo nuwun,' jare cewek iku ambek nyepot sandal.
'Ooo.. monggo, monggo pinarak..,' jare Pak Dhe Wonokairun, rodok sopan. Maklum sing medayo arek wedok sing sik kinyis-kinyis.
'Nuwun sewu, Ibu wonten, Pak ?' takok cewek SPG iku mau, nggawe boso kromo.
'Waduh bojoku gak ndik omah, Ndhuk,' jare Pak Dhe Wonokairun.
'Yen ngoten, kulo ngerantos mawon, Pak' jawabe cewek iku maneh, pantang menyerah.
'Lho yo monggo. Anggepen koyok omahe dhewe ae, Ndhuk !' jare Pak Dhe Wonokairun, karo ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Berhubung wektu iku jam 3 sore, Pak Dhe Wonokairun pamit nang tamune kate nang lapangan kidul pasar, wayahe nyalurno hobi andok dhoro. Tamune ditinggal dewean nang omah.
Pas jam setengah enem sore Pak Dhe Wonokairun mulih, tibake cewek SPG iku sik lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni sing duwe omah teko, karo kudhu ngamuk ae.
'Ibu niku sakjane teng pundhi to Pak ?' takok cewek SPG iku, rodok nggrundel.
'Bojoku lungo nang kuburan, Ndhuk' jare Pak Dhe Wonokairun.
'Jam pinten mangke wangsule ?' takok cewek iku maneh, sik tetep ndedes.
'Waduh gak weruh aku, Ndhuk. Wis onok limolas taun sajeke mati sampek saiki sik durung tau mulih," jawabe Pak Dhe Wonokairun cuek, karo nyamber anduk nang memehan ndang-ndang kate adus nang sumur.
Langganan:
Postingan (Atom)
